2013 TEEN TOP NO.1 ASIA TOUR IN SEOUL

SAT 11.5.2013 : 6 PM

KT_38 

ในที่สุด...สาระ(?)ของทริปนี้ก็มาถึงเสียที
วันนี้จะเป็นวันที่เราจะได้ไปเจอหนุ่มๆ ของเราแล้ว วันนี้เป็นแองเจิ้ลแบบไม่เต็มที่ LOL
สีประจำวงของทีนท็อปคือสีม่วง แต่ว่าเราเตรียมเสื้อสีม่วงมาแค่ตัวเดียว และเป็นแขนยาวด้วย
ซึ่งปรากฏว่า...อากาศเช้าวันเสาร์ร้อนแบบ ร้อนนรกเลยค่ะ LOL

คือ เย็นๆ มีลม แต่ฟ้าโปร่ง แดดเปรี้ยง ก็เลยเลือกใส่เสื้อแขนกุดไปแทน

คือดำทั้งตัว ยกเว้นยีนส์ขาสั้น = =;;;  ตอนเช้าก็ไม่ได้ทำอะไรมาก
เพราะว่าเมื่อคืนกลับมากว่าจะได้นอน เหนื่อยมากๆ
ตื่นตอนประมาณเที่ยง ก็ลุกขึ้นมาอาบน้ำ แต่งหน้า แต่งตัว เช็คอุปกรณ์เรียบร้อย ก็เลทส์โก!

เราทานอาหารรองท้องไปนิดหน่อย เพราะเป็นคนที่ถ้าตื่นเต้นจะท้องไส้ไม่ค่อยดี บางครั้งก็อยากอาเจียน
แล้วเวลาเหนื่อยมากๆ ก็จะมีอาการเดียวกัน เลยซัดไปแค่แบบเบาๆ ก่อนจะเตรียมตัวออกเดินทาง
โดยวันนี้เป็นวันแรกที่เราจะต้องนั่งซับเวย์คนเดียว โดยไม่มีพี่ขมิ้น พี่โบช่วยดูสถานีละ T^T
แต่ว่าจากคำแนะนำของเพื่อนป้อนให้โหลดแอพ Subway กับ Daum maps มาใช้ ก็เป็นประโยชน์มากค่ะ
เพราะจะคำนวนเวลาที่ต้องใช้ จำนวนสถานี ราคาที่จะต้องจ่าย และลูกเล่นอื่นๆ อีกเยอะแยะ
ใครที่จะไปเกาหลี สองแอพนี้มีประโยชน์มากค่ะ :)

หกหๆไ

หน้าตาแบบนี้

dsew

ความจริงรูปนี้ไม่ค่อยดี แคปผิด...ของจริงจะมีกระพริบทุกสถานีที่เราผ่านให้ด้วย 

ถ้าใครที่อ่านตัวฮันกุกออกจะดีมากสำหรับดาอึมแมพ แต่ถ้าไม่ออก แค่ซับเวย์อย่างเดียวก็ได้ค่ะ
จากสถานี Dongkuk Univ. เราจะต้องไปที่สถานี Korea Univ.
เพราะว่าคอนเสิร์ตของเด็กๆ จัดขึ้นที่ Tiger Dome หรือฮวาจองยิมเนเซียมของมหาลัยนี้ค่ะ
การเดินทางของเราแค่แปดสถานี โดยไปเปลี่ยนที่สถานี Yaksu

ตอนแรกเราก็โอเค ไม่รู้หรอกว่าอิยิมนี่มันอยู่ส่วนไหนของมหาลัย
แต่ลองเสิร์ชๆ ในอินเทอร์เน็ตหาหน้าตายิมกับชื่อเอาไว้ ถามคนแถวนั้นเอาก็คงไม่ยาก
ดูไว้แล้วด้วยว่าออกประตูไหน แถมมันเป็นมหาลัยนี่นา คนให้ถามเยอะแยะ ยามก็คงมี ...คิดตื้นๆ ค่ะ
ตกม้าตายมาก...

คอนเสิร์ตมันจัดเสาร์อาทิตย์! จะไปมีคนเยอะแยะที่ไหนให้ถามเล่า TT แถมมหาลัยใหญ่มาก...

เราไปถึงสถานีประมาณบ่ายสองโมง ก็มีเด็กๆ ที่ดูแล้วเป็นแฟนคลับเหมือนเราพอสมควรนะ
ก็เดินๆ ตามกันไป แต่คือเราฟังเขาไม่รู้เรื่องเลยไง ก็ได้แต่เดินตาม
อ้อ...ตอนออกมา ที่แผนที่มหาวิทยาลัยให้ด้วย คือแบบอยู่สุดปลายอีกฝั่งจากตรงที่เรายืนเลยอ่ะ
แต่ก็แบบ เฮ้ย ไม่เป็นไรหรอก คอนเสิร์ตตั้งหกโมง ค่อยๆ เดินไปก็ได้ ชิวๆ อยู่แล้ว

คิดผิดมาก...

จริงๆ มันมี Shuttle bus ของมหาลัยด้วยนะคะ แต่ขึ้นไม่เป็นไง T^T เลยยอมเดินเฉย
แต่คือแบบ...ถ้าเรารู้ว่าจะต้องเดินขึ้น "เขา" ตั้ง "ยี่สิบกิโล" เราจะยอมขึ้นบัส ไม่หยิ่งเลย...

ภูมิประเทศของเกาหลีคือภูเขา...แม้แต่ในโซลก็มีเนินให้ไต่ขึ้นลงเต็มไปหมด
ใครที่เดินไม่ทน มาอยู่ประเทศนี้ไม่ได้แน่ๆ
เพราะทุกเนินมีตั้งแต่เบาๆ 20 องศา ไปจนเกือบจะตั้งฉาก 90 องศาอยู่แล้ว
และไอ้เขาลูกที่เราต้องปีนนั้น...ยี่สิบกิโลไม่พอ มันล่อ 50 องศา++ ตลอดทั้งเนิน!

พอถามทางกับคุณเจ้าหน้าที่ว่าจะไปฮวาจองยิมไปทางนี้ใช่ไหม
คุณเจ้าหน้าที่ก็ทวนคำ (เพราะเราถามเป็นภาษาอังกฤษ) ก่อนจะตอบกลับมาเป็นเกาหลี
น้ำตาจะไหล ไม่ไหวจะเช็ดแล้วนะคะ! ไม่เคยอยากได้วุ้นแปลภาษาเท่านี้มาก่อนเลย
แต่คือ คุณเจ้าหน้าที่ประจำป้อมก็ทำมือไปด้วยอ่ะ...
เราก็ฟังได้คร่าวๆ บวกแปลภาษามือไปด้วย คือ ต้องเดินตรงไปตามทางนี่แหล่ะ
ไม่มีเลี้ยวอะไรเลย พอไปถึงจะเจอโดมแล้วเลี้ยวซ้ายลงไป เถือกๆ นี้

แต่ "อีชิบคิโล" ......มันคือคำว่า "ยี่สิบกิโล" นะจ๊ะ

โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ ขอบคุณทั้งน้ำตา...

อากาศร้อนมาก ถึงรอบตัวจะเป็นต้นไม้ (เพราะขึ้นเขา)
และก็พอมีลมเย็นๆ พัดมาอยู่เรื่อยๆ แต่เราก็ใส่เต็มสุดๆ เลกกิ้ง รองเท้าบูท แจ็กเก็ตตัวเดิม
พอเดินไปได้ครึ่งทาง...ยอมแพ้นะ ถอดแจ็กเก็ตแล้วกางร่มเลย ไม่ไหวจะร้อนจริงๆ
ยังดี มีคนเดินไปด้วยกันเรื่อยๆ ก็เลย เอาน่า ไม่หลงทางหรอก...

เดินไปได้สักพักนึงโน่น ราวๆ ครึ่งชม. เกือบสี่สิบนาที เราถึงได้เจอป้ายบอกทางไปคอนเสิร์ต!

โอ้ แม่เจ้า วินาทีนั้น น้ำตาแทบไหล...พี่มาตั้งอะไรหลังจากหนูไต่เขาขึ้นมาเกือบสิบโลแล้วคะ พี่!
แถมป้ายก็คือแบบภาษาเกาหลีล้วนๆ น้ำตาแทบร่วง แล้วร้องกรี๊ดใส่หน้าแอลโจเลยล่ะ
English, please!!!! LOL
คือยังดีที่มันมีโลโก้วงแปะอยู่ ไม่งั้นก็ไม่รู้หรอกว่าคืออะไร โฮ...

เดินผ่านป้ายบอกทางไปอีกประมาณสามอัน โดยไม่มีการเลี้ยวใดๆ ทั้งสิ้น
ก็เจอโดมเสียที *ปาดน้ำตา* ก็ไต่ลงเนินไปอีกค่ะ...เหมือนว่าจะมีทางที่ใกล้กว่า และไม่ต้องไต่เขาอยู่ แต่เราไม่รู้
(จะไปฉลาดพรุ่งนี้)
แถมมี Shuttle Bus มาจอดให้ช้ำใจเล่นๆ อีกต่างหาก ว่าหล่อนเดินขึ้นมาทำไมยะ โง่รึเปล่า

ใช่ซี้ ฉันเป็นกะเหรี่ยงนี่นา T____T

ก็เดินไปแบบมึนๆ งงๆ ด้วยความเหนื่อยมาก ก็ได้แฟนต้ารสองุ่นส้มอะไรซัมติงมาจากบูธสปอนเซอร์
(นีแอลเป็นพรีเซนเตอร์อยู่ค่ะ)
ดีใจนะ ได้กินน้ำ แต่มันไม่เหมือนน้ำอัดลมบ้านเราง่ะ ;___; หวานแสบคอมาก จะร้องไห้ 555



บรรยากาศตอนที่ไต่บันไดขึ้นไปที่โดมค่ะ...

ข้างบนมีซุ้มทั้งหมดสามซุ้ม ก็จะมีซุ้มแลกบัตรของคนที่ซื้อบัตรออนไลน์กับ interpark
แล้วก็เป็นซุ้ม Goods กับซุ้ม official DVD
ใจจริงตั้งใจจะมาซื้อ Goods หน้างานเหมือนกันค่ะ เล็งแท่งไฟกับจุกปิดโทรศัพท์เอาไว้ (18,000 + 15,000 ตามลำดับ)
แต่เอาเข้าจริง...คนต่อคิวเยอะมากจนมึนเลยอ่ะ เลยแบบ ไม่ซื้อก็ได้...
แถมแท่งไฟออฟฟิศเชียลเวอร์ชั่นที่สองสำหรับเรามันไม่ค่อยสวยอ่ะ กลมๆ อ้วนๆ ตลกๆ ไงก็ไม่รู้ 555
ที่สำคัญคือ...ลืมหยิบสตางค์ใส่กระเป๋ามาเฉยเลยล่ะ =____=);;
คือ เปิดกระเป๋าแล้วช็อกมาก ว่าออกมาโดยที่ในกระเป๋ามีเงินไม่ถึงห้าหมื่นวอนอ่ะ แบบ โอยชะนี!
ต้องกินปลาเยอะๆ แล้ว ;___;)/

อีกอย่างคือ เราเล็ง official DVD เอาไว้ค่ะ

ก็คือ Zepp Tour ที่ญี่ปุ่นกับ Angel Box (ซึ่งนี่ก็ไม่รู้ว่าคืออะไร)
แต่ทั้งสองอย่าง (ลดราคาแล้ว) เหลือชิ้นละสามหมื่นวอนพอดี เราที่เป็นชะนีเง่า ลืมเอาเงินมา
ก็เลยซื้อแค่แองเจิ้ลบอกซ์ (ทั้งที่ไม่รู้ว่ามันคืออะไร) เอาไว้ ด้วยความใจง่าย...




d

หน้่าตาแบบนี้ค่ะ X)

หลังจากนั้นเราก็ไปต่อคิวแลกบัตรค่ะ
วิบากกรรมของเรามันเริ่มจากตรงนี้แหล่ะ คือ เราไปถึงแล้วเรามึนมากว่าต้องไปทำอะไรตรงไหน
เพราะป้ายบอกทางทุกอย่างเป็นภาษาเกาหลี คืองานดีนะคะ สต๊าฟประกาศเตือนทุกๆ 5 นาที แต่...ภาษาเกาหลีั

โอ้ มาย ก๊อด! นี่เธอไปทัวร์ยุโรปกันมาแล้วนะ! สเปน อังกฤษ เยอรมัน ฝรั่งเศส!
มันไม่ทำให้เธอรู้สึกว่าจะมีแฟนต่างชาติที่ไม่รู้ภาษาเกาหลีมาดูคอนเสิร์ตพวกเธอกันบ้างเลยรึไง โฮ...
แต่ก็เอาตัวรอดด้วยการทำหน้ามึนๆ ยื่นใบคอนเฟิร์มตั๋วให้สต๊าฟกับพวกการ์ดดู ว่าฉันต้องไปตรงไหน
ก็ภาษาอังกฤษนั่นล่ะค่ะ ...แต่คือ ไม่มีไวยกรณ์ ไม่ต้องเสตรทคำ ใส่สำเนียงแบบเกาหลีเข้าไป เน้นเป็นคำๆ
คุณสต๊าฟพร้อมจะเข้าใจคุณและตอบทุกอย่างกลับมาเป็นภาษาเกาหลีและภาษามือค่ะ

ฉันเกลีัยดประเทศนี้เหลือเกิน 5555

ก็มึนๆ งงๆ ไปต่อแถวค่ะ ตอนต่อแถวไม่ได้ยากอะไรมากมาย แต่รอนานนิดนึง
ระหว่างนั้นก็คือเรานัดเพื่อนคนญี่ปุ่นที่เป็นแฟนเบสคู่ที่เราชอบในวงทีนท็อปเอาไว้ค่ะ :)
มันเริ่มมาจากการที่เราจะมาดูคอน แล้วเอเชียทัวร์ของพวกเขาจะจัดที่เกาหลีกับญี่ปุ่น
(บางทีท็อปมีเดียอาจจะต้องเรียนภูมิศาสตร์ใหม่นะ ว่าเอเชียไม่ได้มีแค่สองประเทศ)

เราก็เลยอยากรู้ว่าเขาจะมาดูคอนเสิร์ตมั้ย หรือว่าเขาจะรอดูที่ญี่ปุ่น

หลังจากคุยกันอะไรเรียบร้อย ก็ เขาจะมาดูคอนที่เกาหลีวันนี้แหล่ะ!
เราก็แบบ กรี๊ด ดีใจมาก เพราะเราชอบเขามาก เป็นคนไนซ์และน่ารักมากแหล่ะ เลยอยากเจอ
ก็เลียบๆ เคียงๆ ว่าแบบ มาเจอกันหน่อยไหม เขาก็ตกลงโอเคแหล่ะ
แต่เขาก็บอกชัดเจนนะว่าเขาไม่ได้ภาษาอังกฤษเลย
เขาได้แต่ภาษาเกาหลีกับญี่ปุ่น แต่ตลอดเวลาเราคุยกันเป็นภาษาอังกฤษ (ปนเกาหลี) นะ

เรายังพูดกับเขาขำๆ เลยว่าไม่เป็นไรหรอก ฉันจะพกสมุดกับดินสอไปใช้วาดรูปคุยกัน  

เธอก็เริ่มติดต่อผ่านทางทวิตเตอร์ละ ว่าเครื่องเธอแลนแล้ว จะถึงประมาณ สี่ไม่ก็ห้าโมง
เราก็โอเค ชิวๆ แหล่ะ อีกตั้งสองชั่วโมงอะไรงี้
ก็ประมาณสามโมงครึ่ง เขาก็เริ่มให้แลกบัตรได้ ไม่มีอะไรยาก แค่ยื่นใบคอนเฟิร์ม เขาก็จะถามชื่อซ้ำ



โอเค จบ เรียบร้อย ได้มาแล้ว :)



สำหรับเราเลือก Standing Zone (3) ก็จะต้องไปรับสายรัดข้อมือที่ซุ้มที่อยู่ข้างล่างอีกที OTL
ก็ไต่ลงไป สต๊าฟที่บูธก็คือรัวเกาหลีใส่เราจนแบบ...เอ่อ อิงลิช พลีส
ปัญหาเกิดทันที ทุกคนในซุ้มนั้นมองหน้ากันเลิ่กลั่ก 5555
ก็เลยมาเข้าใจทีหลังว่าเขาบอกให้เราใส่สายรัดข้อมือนะ (ด้วยการใส่ให้เราซะเลย)
แล้วก็ต้องไปรอที่สนามหญ้าข้างโรงยิม เพื่อต่อคิวตามลำดับการซื้อบัตร (ด้วยการพาเราเดินไปเลย)



แดดร้อนมากไม่ไหวแล้ว

ความจริงคือ...เราไม่รู้หรอกว่าเขาให้เรามารอทำไม
รู้แต่มีป้ายโซนกับลำดับการเข้าของแสตนด์ดิ้งโซนครบทั้ง 4 โซนเลย
แต่คือจะถามใครก็ไม่เข้าใจ เอาเรามาปล่อยไว้ตรงนี้ แล้วเราก็ยังรอเพื่อนอีก
พอรอไปได้สักครึ่งชั่วโมงมั้ง ก็ร้อน