withsecondstep : still here or goodbye

posted on 10 Nov 2011 03:55 by nishikidotang in korean

สาระสำคัญ: withsecondstep จะเปิดรับสมัครตั้งแต่วันนี้ไปจนกว่า BIGBANG จะ Comeback ต้นปีหน้า

back2 

หลังจากนี้จะเป็นการบ่นค่ะ ...

 

สวัสดีค่ะ มิตรรักชาว YBDRAGON & TOPTORY ไม่ได้เจอกันนานเลยเนอะ :] นานมากแล้วเนอะ ตั้งแต่ที่บ้านนี้ปิดรับสมัคร โดยมีคุณจียงกับตุ๊กตาหมีตัวเขื่องมายืนยิ้มหวานอยู่หน้าบ้าน ...ยืนแหง่กอยู่อย่างนี้โดยไม่บ่นสักคำมาเป็นเวลา 5 เดือนแล้วค่ะ ความเคลื่อนไหวในบ้านตั้งแต่เปิดใหม่ๆ จนมาถึงตอนนี้พูดได้เต็มปากเต็มคำมากว่าเป็นการพุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุดแล้วดิ่งพรวดลงสู่รากหญ้า และนิ่งมาก เป็นเวลานาน
 

อันนี้ก็ไม่โทษใครทั้งนั้นล่ะเนอะ ด้วยทุกๆ อย่าง บ้านเรากลับมาพร้อมหนุ่มๆ คัมแบค และจากไปพร้อมกับที่หนุ่มๆ ลาสเตจเช่นกัน ฉันใดฉันนั้น บิ๊กแบงก็อยู่ในจุดของวงไอดอล “รุ่นพี่” แล้วเนอะ ช่วงเวลาการคัมแบคน้อย รายการวาไรตี้ ที่ขยันออกกันอาทิตย์เว้นอาทิตย์แบบเมื่อก่อนก็น้อยตามลงไป ตามความฮิตติดลมบนของหนุ่มๆ ปัญหาบางอย่าง และการตีตลาดเมืองนอก เราก็เลยไม่ค่อยได้เห็นหน้าหนุ่มๆ กันไปตามระเบียบ ...ซึ่งก็รับกันได้จนถึงขั้นชินแล้ว? (ฮา)

 

อันนี้ก็นั่งคุยกันเล่นๆ กับปิ๊งดูนะคะ (เล่นจริงๆ ...เริ่มที่เรื่องบ้านวิธจบลงด้วยเรื่องอะไรก็ไม่รู้!?) ว่ายุคอิ่มตัวของเว็บบอร์ดก็มาถึงพร้อมกับการมาของ Twitter? เปรียบได้กับการล่มสลายของ MSN หลังการมาของ Facebook ที่ทำให้ MSN กลายเป็นที่คุยเรื่องการทำการบ้านเท่านั้น!? (แถมหลังๆ โดน GTalk โจมตี) เอ๊ะ ... นี่เราคุยเรื่องอะไรกันอยู่ วิวัฒนาการและแนวโน้มในอนาคตของ Social Network กับวงการศิลปินเกาหลี? ...บ้าเหรอ! ใช่ที่ไหนเล่า

 

จริงจังแล้วนะ (แต่ยังไม่ซีเรียส ... ไม่ต้องขมวดคิ้วกันไป)

 

บ้านเราเงียบ ... เป็นความจริงที่เห็นกันอยู่และตัวเรายอมรับได้ค่ะ (ฮา)

ปัญหานี้ไม่ได้เกิดแค่กับบ้านเรา แต่ก็เกิดกับเว็บบอร์ดต่างๆ มากมาย ที่ผุดขึ้นมาราวกับดอกเห็ดยุคก่อนหน้าการมาถึงของ Social Network แบบ Facebook และ Twitter และตอนนี้กำลังค่อยๆ จางหายสลายไป มันก็ไม่ใช่ว่าเรื่องแบบนี้ไม่เคยเกิดขึ้นเนอะ ใครที่มีอายุสักหน่อย ก่อนหน้าที่เราจะมีเว็บบอร์ดหน้าตาหรูหราแบบ ipb หรืออื่นๆ ที่นิยมใช้กันในสมัยนี้ เราเคยมีบอร์ดยอดฮิตสำหรับวงการ J-pop และ J-Rock อย่าง thaimisc (เก่ากว่านั้นก็มี ... แต่ไม่พูดหรอกค่ะ 55) ใครอยากทำบอร์ดวงไหน คู่อะไร สมัครสองสามคลิก ได้แล้ว ... บางคนมีบอร์ดของตัวเองตั้งหลายอัน หน้าตาก็เรียบง่าย ตกแต่งไม่ยาก ฟังค์ชั่นก็เรียบง่ายทั่วไป เว็บบอร์ดเหล่านั้นจำนวนมากถูกเรียกว่า “บอร์ดร้าง” เพราะว่าไม่มีใครแวะเวียนเข้าไปเล่นให้จำนวนกระทู้ขยับ มีการตอบกระทู้เหล่านั้น ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตามในแต่ละบอร์ด

 

ตอนนี้บ้านเราก็เป็นแบบนั้น ... เนอะ?

 

มีเหตุผลหลายอย่างที่เราคุยกับปิ๊งแล้ว เยอะมาก ขี้เกียจพิมพ์ ... มันเวิ่นอ่ะ 555 ยกตัวอย่างก็ เราได้เห็นหน้าหนุ่มๆ น้อยลง? การเกิดใหม่ของวงบอยแบนด์เกาหลีที่ขยันโผล่มาให้เราเห็นหน้า? แอดมินบอร์ดตีตัวออกห่าง! ข้อสุดท้ายนี่เจ็บมาก ... ยอมรับว่าไปลัลล้ากับวงอื่นนะ (ทั้งชายและหญิง) แต่ไม่เคยคิดทิ้งบิ๊กแบงสักครั้ง แต่ด้วยหลายสิ่งหลายอย่าง รวมถึงขี้เกียจขวนขวายด้วย อันนี้ยอมรับมากจริงๆ *กราบขอโทษจียง* อีกอย่างที่สำคัญ จุดประสงค์ของบ้านเราที่เป็นบ้านคู่ ก็คือ ฟิค? เดี๋ยวนี้ฟิคบิ๊กแบงหายากขึ้น แถมคนแต่งก็ทยอยเลิกแต่ง (ด้วยว่าแต่งไม่ได้หรืออะไรก็ตาม หรือไปแต่งคู่อื่น วงอื่น ... รวมเราด้วย) บ้านก็ยิ่งนิ่งเข้าไปอีก

 

แล้วยังไงดี? ... เวิ่นออกทะเลมากอ่ะ

 

สรุปเลยละกันค่ะ (อ้าว เฮ้ย...) เราจะเปิดรับสมัครสมาชิกบ้านวิธอีกครั้ง ถ้ายังมีคนอยากเล่น เราก็จะเปิดค่ะ เปิดไปเรื่อยๆ จนกว่าหนุ่มๆ จะคัมแบค และเมื่อหนุ่มๆ ลาสเตจอีกครั้ง เราก็จะคุยกับปิ๊งอีกทีว่า ‘จะเอายังไงกับบ้านหลังนี้ดี’ ถ้าบ้านคึกครื้นคึกคักเสมอต้นเสมอปลายเราก็จะเปิดต่อไปจนกว่าจะกลับสู่สภาวะแบบนี้อีกหน เพื่อให้บ้านหลังนี้ ‘ยังอยู่’ มีที่สำหรับแฟน YBDRAGON และ TOPTORY แม้เราจะรู้ดีว่าการทำ blog สำหรับลงฟิคของตัวเองมันไม่ใช่เรื่องยากอีกแล้ว แถมตลาดคนอ่านก็ยังเปิดกว้างมากกว่า เพราะใครๆ ก็อ่านได้ ไม่ต้องเป็นสมาชิก ไม่ต้องทำตามกฎหยุมหยิมของบอร์ดด้วย (อันนี้ความผิดเราเองล่ะ ฮ่าๆ) แน่นอนค่ะ ... บ้านหลังนี้เคยหายไป (ด้วยเหตุการณ์สึนามิ) และอาจจะหายไปอีกครั้งหรือไม่ก็ได้  หรืออาจจะเปลี่ยนแปลงรูปแบบ? หรืออะไรก็ยังไม่รู้แน่นอนเหมือนกันค่ะ

 

หลายคนอาจจะคิดเนอะ ถ้าไม่ได้อยากปิดหรือมีเหตุผลต้องปิด ทำไมต้องปิดด้วยล่ะ? ก็เปิดต่อไปเรื่อยๆ สิ

 

ก็จริงเนอะ แต่การเข้าบ้านมาเจอกับบ้านที่ว่างเปล่า ไม่มีใครเลย ทุกอย่างเงียบเหงา มี Chatbox ที่ยังวิ่งบ้างนานๆ ครั้ง แต่ก็ไม่ได้ไหลเป็นน้ำทะเลหนุนแบบบ้านหลังเก่าอีกแล้ว ...ยอมรับว่า รู้สึกปวดใจพิกล เป็นทิฐิส่วนตัวที่ไม่เกี่ยวกับสมาชิกคนไหนในบ้าน หรือแม้แต่ปิ๊งกับกิ๊ฟ ที่ช่วยกันสร้างบ้านมาตั้งแต่เป็น YBDRAGON.co.nr และ TOPRTORYSCREAM.co.nr

ถ้าต้องอยู่แบบไม่มีใครเห็นค่าและค่อยๆ ถูกลืมไป เราสู้จบไปก่อนที่มันจะหายไปจริงๆ ดีกว่า ให้มันเป็นความทรงจำดีๆ ที่หลายคนคิดถึงดีกว่า ...เป็นความคิดของเราเองล้วนๆ ที่ไม่ได้ต้องการเรียกร้องความสนใจหรือความเห็นใจอะไรเน่อ 555 เป็นแค่ “เหตุผลส่วนตัว” ของเราคนเดียวจริงๆ ค่ะ :]
 

ก็... ไม่พูดหรอกนะคะว่า เสียใจที่จะต้องออกมาพูดอะไรแบบนี้ แม้ว่าจริงๆ เราจะใจเสียไปกว่าครึ่งแล้วก็ตาม (หัวเราะ) การต้องมองอะไรที่เรารักและดูแลมากับมือค่อยๆ จางไป กลายเป็นเพียงความทรงจำของเราคนเดียวและผู้คนอีกจำนวนหนึ่งมันชวนใจหายดีแท้


แต่ ... ทั้งนี้ก็ยังเป็นเรื่องของอนาคตค่ะ! :] ว่าบ้านวิธจะเป็นยังไงต่อไป...จบลงในอีกประมาณ 3 เดือนข้างหน้า? หรือว่าอยู่ต่อไปเรื่อยๆ รอวันที่เราจะต้องมาถกเถียงอะไรกันแบบนี้อีกครั้ง

 

ขอบคุณทุกๆ คนที่ยังอยู่ด้วยกันมาจนถึงวันนี้ และยังพร้อมจะอยู่ด้วยกันต่อไปกับบ้านวิธ

ขอบคุณทุกๆ คน และยินดีรับทุกๆ Feedback กลับมาค่ะ

Nina*

ปล. มีอะไรยังพูดคุยผ่าน @ninakooh ได้เสมอค่ะ ตอบทุกเมนชั่นถ้าตื่นมาออนทวิตเตอร์ไหว แต่ใครจะ Follow คิดเยอะๆ นะคะ เพราะผลุบๆ โผล่ๆ แถมโผล่มาทีก็เวิ่นบ้าบออะไรก็ไม่รู้ที่ไม่ได้ใกล้เคียงกับเรื่องบิ๊กแบงเลย!? (ฮา)

ปล. ใครไม่กล้าเมนชั่นมา กลัวแอดมินกัดหัว ก็...ถามไว้ในนี้ก็ได้ แต่อาจจะตอบช้าหน่อยอย่างน้อย 1 – 2 วัน 

bb11

ดีใจกับหนุ่มๆ ทั้ง 5 คนด้วยจริงๆ :] ขอบคุณที่ทำให้รู้สึกว่าเราควรต้องทำอะไรสักอย่าง 555

Comment

Comment:

Tweet

มิ้นไม่รู้ว่าแตง หรือคนอื่นๆจะได้อ่านมั้ย
แต่อยากบอกมากๆว่า ของทุกๆอย่างมันก็เหมือนเราเดินทางเนอะ
ตอนเริ่มเดินเราก็ตื่นเต้นและมีความสุขกับมัน
พอเดินไปแล้วเจออะไรใหม่ๆ เจอเพื่อนร่วมทางดีๆยิ่งทำให้ความรู้สึกแบบนั้นมากเข้าไปใหญ่
แต่ซักวันนึงเราก็ต้องก้าวไปสู่จุดหมายปลายทางของเราที่มันจะเหลือแค่เราคนเดียว
ซึ่งไม่มีใครรู้ว่าปลายทางที่เราจะไปถึงจะเป็นแบบไหน

แต่ตลอดการเดินทางสิ่งที่สำคัญที่สุดคืออะไรรู้มั้ย มันคือ ระหว่างทาง
ระหว่างทางที่เราเจออะไรแปลกใหม่ ระหว่างทางที่เราเจอเพื่อนร่วมทางที่ดี

ระหว่างทางที่เรามีความสุข

มันก็เหมือนบ้านของเรานั้นแหละ(ขอใช้คำนี้)
มิ้นรู้สึกมาตลอดเวลา บ้านเราเป็นที่ๆสามารถแชร์ แสดงออก กรีดร้อง และ อะไรอีกหลายๆอย่างได้โดยที่มันเป็นความคิดและความรู้สึกแบบนั้นจริงๆ
เข้าไปแล้วมันมีความสุขแม้จะได้แค่เลื่อนลงมาไม่กี่นาทีแล้วออกไป
มันคือความทรงจำ และ การเดินทางที่ดี
ยังเข้าไปดูบ่อยๆ และ คิดถึงอยู่บ่อยๆทั้งที่รู้ว่าไม่มีอะไรอัพเดธแล้ว
ที่มันเงียบเหงา ห่างหายไปเพราะหน้าที่และภาระผูกพันธ์ของแต่ละคน

แต่ความทรงจำดีๆทั้งหมด มันยังไหลเวียนอยู่ในความคิดเสมอ

คิดถึงบ้านหลังนี้เป็นบ้า มีความสุขทุกครั้งที่คิดถึง ทุกครั้งที่เข้าไปดู พูดได้เท่านี้จริงๆ

#3 By zeam on 2012-03-29 01:03

มันเป็นไปตามอายุค่ะ เราติดตามผู้ชายกลุ่มนี้ (น้องๆ) มาสี่ปี ก็ยังชอบอยู่เหมือนเดิม แต่อาจโตขึ้นมีอะไรต้องทำมากขึ้น ทำให้เวลาที่จะทุ่มกับผู้ชายกลุ่มนี้น้อยลง แต่ไม่เคยลืมนะ ยังคงเปิดเพลงของหนุ่มอยู่ (วีไอพีบางคนมีลูกแล้ว)

แต่ก็ยังชอบฟิคของสองคู่นี้มากๆ แต่หาอ่านยากและตัวเองก็ไม่สามารถแต่งเองได้ ก็ต้องรอว่าจะมีใครที่มีแรงบรรดานใจ อยากแต่งฟิค หรือเอาฟิคเก่าๆมาลงหรือฟิคที่มีอ่านเฉพาะสมาชิกแล้วเอาออกมาเผื่อแผ่ให้คนอื่นอ่านconfused smile

เวิ่นมาเยอะ สรุป รอคอยฟิคทูซึง(ถ้าเป็นหนังสือก็จะยิ่งโอ)

#1 By คนรักฟิคทูซึงบิ๊กแบง (27.130.115.172) on 2011-11-10 09:08