2nd & 3rd Day in MU

posted on 08 Aug 2009 18:49 by nishikidotang  in etc

2nd day in MU

- ตื่นขึ้นมาแบบมึนๆ ตอนประมาณเกือบตี 5
- เพราะว่าบุ้งต้องไปไหว้ครูที่ศิริราช
- มันก็เลยเอาเราไปทิ้งไว้กับนัทที่ชั้น 12
- เดินไปห้อว 1209 กับหมอนของบุ้งกับมือถือ
- นัทล็อกห้อง...
- เลยโทรเข้าไป
- นัทมันตกใจ เพราะสภาพเรายังง่วงอยู่
- เข้าห้องไปได้ก็นอนแปะบนเตียงมันไปเลย
- แต่ก็นอนเกร็งนิดนึง เพราะไม่เคยนอนกะมัน = =
- กว่าจะหลับเมื่อไหร่ก็จำไม่ได้ แต่ไม่ได้พลิกตัวบ่อยเหมือนตอนนอนห้องบุ้ง
- ซักเกือบๆ 10 โมงมั้ง นัทปลุก...
- จริงๆ ก็ไม่ได้ปลุกหรอก ก็แค่มันแต่งตัว เมทมันก็ตื่นกันหมดแล้ว เสียงดังนิดนึง ก็เลยตื่น
- และค้นพบว่า...
- จะเข้าห้องบุ้งยังไง? เพราะไม่มีกุญแจ เสื้อผ้าอยู่ห้องบุ้ง กระเป๋าตังค์ด้วย
- แต่ยังเบลออยู่
- (มาค้นพบทีหลัง ว่าจริงๆ ปีนเข้าห้องมันทางหน้าต่างได้ เพราะมันบอกว่าไม่เคยล็อกหน้าต่างห้อง)
- นัทแต่งตัวเสร็จแล้ว เรียกไปกินโจ๊ก...ของมัน
- มันใจดีเข้าขั้นผิดปกติเชียวแหล่ะ เหอๆ
- คุยกะมันเรื่องแฟนมันนิดหน่อย เพราะว่าบุ้งมันนอยๆ ตั้งแต่วันที่กลับไปรร. ละ
- แล้วเราก็ดันออกแนวเข้าข้างบุ้งนิดนึง
- สงสารมันเหมือนกันนะ ไม่มีใครเห็นใจมัน (เท่าไหร่) เลย
- แต่จริงๆ นะ...ไม่มีใครแทนใครได้ = =!
- มันก็เอาโน๊ตบุ๊คให้ยืม
- ลงไปนั่งเล่นโน๊ตบุ๊คใต้หอ (ทั้งๆ ที่ยังไม่ได้อาบน้ำนั่นแหล่ะ โสโครกได้ใจจริงๆ แต่จำเป็น..)
- นั่งเล่นจนไม่รู้จะเล่นอะไร จนแบทโน๊ตบุ๊คนัทใกล้หมดละ ประกอบกับเบื่อๆ และหิวข้าว
- เลยโทรหาปิ๊ง...แจ๊กพอตมาก
- เพราะปิ๊งไม่ได้ไปเรียนตอนเช้า (หึหึ) (พอๆ กะไอ้นัทที่ไม่ได้ไปเรียนตอน 8 โมง)
- พวกแกดูโดดเรียนง่ายกันดีเนอะ ตั้งแต่ฉันขึ้นปี 1 ยังไม่มีจังหวะโดดซักคาบ
- ปิ๊งเลยมาเอาขึ้นไปนั่งเล่นบนห้องมัน จนถึงประมาณบ่ายโมง 20 มันก็ไปเรียนบ้าง
- ทิ้งเราไว้ในห้องมัน จนราวๆ สี่ซ้าห้าโมงได้
- บุ้งโทรมา พาไปกินข้าว
- แต่บอกมันว่า ขออาบน้ำก่อนได้มั้ย? เพราะยังไม่ได้อาบน้ำ =_____________=
- มันก็จะขำก็ไม่ขำ สงสารก็ไม่สงสาร ออกแนวสมเพชปนตลกนิดๆ
- เออ...อยากให้รู้ว่ารู้สึกกับตัวเองแบบนั้นไม่ต่างกัน!
- แล้วก็...ไปกินข้าวที่คาเฟต
- ระหว่างถามบุ้งว่าอยากกินน้ำอะไรมั้ย
- มันก็ ไม่ๆๆ อยู่ประมาณ 2 - 3 รอบ จริงๆ ควรจะเลิกถามใช่ป่ะ แต่ไม่รู้ทำไมถึงยังตื้อมันอยู่ได้
- ระหว่างนั้นอีกแหล่ะ บุ้งมันก็เอ่ยชื่อคนที่ไม่ค่อยอยากฟัง
- หน้าเราเป็นยังไงไม่รู้ แต่รู้สึกว่าช็อก...และเหมือนจะหน้าแดง (เพราะอะไรก็ไม่รู้)
- อยู่ข้างหลัง....อะไรอีกล่ะ T T
- ก็เลยเลิกถาม ตัดบทบอกว่าจะซื้อน้ำเปล่ามาให้
- ระหว่างเดินกลับก็...หันไปมองจนได้
- โว๊ะ กุนี่โง่จริงจัง
- มองทำไม มองแล้วเป็นบ้า.....มองทำไม
- เป็นการกินข้าวที่ระทึกมาก จนซัมวันไป เลยหายเกร็ง โว๊ะ...เครียด
- แล้วก็ไปนั่งดูนัทซ้อมบาสอีกแหล่ะ
- ดูแล้วก็อยากเล่นเองนะ
- แต่นั่นแหล่ะ ไม่ได้เล่น
- ตอนกลางคืน เมทบุ้ง (จิ) ให้ยืมโน๊ตบุ๊ค
- เพราะว่าเรานั่งๆ นอนๆ แต่นอนไม่หลับ ไม่มีไรทำ ไม่มีคนคุยด้วยอีกต่างหาก
- บุ้งหลับไปแล้ว เพราะเหนื่อย
- จริงๆ เมทบุ้งก็ชวนคุยนะ แต่วันนั้นเราไม่รู้จะคุยไรอ่ะ แหะๆ ^^"
- กรี๊ด
- เครียด (เรื่องบ้าบอ) จนวิ่งไปกรี๊ดที่ระเบียงกะจิแล้วก็แป้ง
- เล่นเน็ตถึงตี 1. 44 (มองนาฬิกาพอดี) ก็เลยเลิก เพราะไม่มีไรทำแระ
- กระดึ๋บๆ ไปนอนกะบุ้งที่นอนเต็มเตียงเรียบร้อย
- พลิกไม่นานเท่าคืนแรก ก็หลับ

:: ไม่น่า ไม่ควร ไม่ลืม ...............................บ้าบอ น้ำตาจะไหล!

3rd Day in MU

- ตื่นราวๆ 8 - 9 โมงไม่แน่ใจ
- คราวนี้รีบไปอาบน้ำก่อนบุ้งจะไปเรียน เดี๋ยวไม่ได้อาบน้ำทั้งวันอีก เหอๆ
- ปิ๊งเรียนเปตองเสร็จแล้วก็เลยมารับไปเดินตลาดนัด
- เป็นตลาดนัทที่กว้างและของเยอะมากกว่า มศว องครักษ์
- เพราะที่ที่มีตลาดนัดกว้างกว่า และคนช้อปไม่ใช่แค่นิสิต
- แต่เราได้ของมาน้อยหน่อย เพราะไม่ได้เตรียมใจมาใช้เงิน ฮ่าๆๆ
- แต่ก็ได้มาเยอะอยู่แหล่ะ - -"
- ได้รองเท้าไม่เชิงผ้าใบ น่าจะเรียกว่าคัทชู...สีส้มแนวสปอร์ตมา สวยดี สีแรงมาก 120 บาท
- ไอ้ปิ๊งประเดิมเอาไปใส่ ฮ่าๆๆ
- แล้วก็ได้ขาสั้นสีส้มมาอีก สีแรงจนปิ๊งตกใจ ฮ่าๆ ราคา 100 ถ้วน
- แล้วก็ได้ต่างหูมาคู่นึง สวยดี ชอบๆ ราคา 20 บาท
- แล้วก็ได้ที่ห้อยมือถือมาอีกอัน อันนี้ราคาแพงกว่ารองเท้าอี๊ก 555+
- รับรองว่าจะไม่เปลี่ยนไปอีกนาน (ราคาขอเซนเซอร์ ...จริงๆ ก็แพงกว่าเดิม 10 บาทแหล่ะ)
- ตอนบ่ายปิ๊งเอาเราไปทิ้งไว้ที่ห้องเหมือนเดิม
- นอนอ่านแฮร์รี่เล่ม 4 ที่ใช้บัตรบุ้งกี๋ (เพื่อนบุ้ง) ยืมมาจนหลับ
- เพราะเตียงไอ้ปิ๊งมันอยู่ตรงหน้าต่าง แดดส่องดีเกิน
- หลับสบายได้ใจโคตรๆ
- หลับจนเมทปิ๊งขึ้นมา ก็ยังนอนไม่เลิก
- จนบุ้งโทรมาหา มารับไปกินข้าวที่ New MU Sushi
- เป็นร้านที่....อร่อยทุกอย่าง!!!! อร่อยจนน้ำตาจะไหล (ด้วยความซาบซึ้ง)
- สั่งปลาแซลมอลดิบมา (150)
- สั่งบะหมี่หน้าไข่ (50)
- สั่งกิมจิ (30)
- แล้วก็ข้าวกับซุปมิโสะฟรี
- อร่อยมากๆ ทุกอย่างเลย
- ถึงน้ำซุปราเมนจะจืดมาก (ไปหน่อย) แต่นอกนั้นอร่อยหมดทุกอย่างจริงๆ
- โดยเฉพาะปลาแซลมอนดิบ อร่อยไม่น่าเชื่อมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
- หมดในเวลา 5 นาที รู้สึกตัวเองกินไม่คุ้มราคา 150 จริงๆ นะ เพราะหมดโคตรไว
- มาอย่างแรก หมดอย่างแรก
- พี่เค้าบอกว่าปลาเพิ่งมาวันนี้เลย เลยอร่อยแล้วก็สดสุดๆ ฮี่
- ไปกินกับเพื่อน TT ของบุ้ง + IC อีก 1 คน รวมเป็น 9 (นับปิ๊งแล้ว)
- ราคารวมทั้งหมดตอนเชคบิล (ลด 10%) แล้ว 870 บาท
- อีนี่....แปดถ้วนได้มั้ยคะ 
- ร้านอาหารที่ไหนเค้าต่อราคากัน !!!!
- แต่พี่เค้าก็ยอมนะ...บอก แปดยี่ละกัน
- บุ้งเลยบอกว่า โห พี่ แปดยี่ ก็แปดถ้วนเลยเหอะ
- ได้เลย จัดมา! พี่เค้าลดให้จริงๆ ด้วย! (ได้ยินว่าแปดถ้วนก็ 20%)
- เชื่อเลย เด็กศึกษานารี ฮ่าๆๆๆ
- พอกลับหอ ก็ไปกลิ้งๆ อยู่ห้องบุ้ง มี่พี่คณะบุ้งมานอนด้วย เพราะเสาร์อาทิตย์บุ้งรับน้อง
- ไปอาบน้ำ แล้วก็เดินขึ้นไปเอาหนังที่ห้องนัทมาให้บุ้ง 
- ได้นัทพ่วงลงมาด้วย คุยๆ ปรับทุกข์ (เรื่องบ้าบอ) นิดหน่อย
- ไปนอนห้องปิ๊ง
- อ่านแฮร์รี่เล่ม 4 ต่อได้อีกประมาณร้อยกว่าหน้า ก็ง่วง
- ปีนขึ้นไปนอนบนเตียงกะปิ๊ง
- ปิ๊งไม่ดิ้นเลยตอนเรายังไม่ลงไปนอน
- แต่พอลงไปนอนได้ซักครึ่งชัวโมง ใกล้จะหลับละ
- มันหันมาตะปบ (ตะปบจริงๆ -*-)
- เหมือนจะนึกว่าเราเป็นหมอนข้างรึไง?
- เลยกระทุ้งมัน บอกให้มันนอนดีๆ
- มันสะดุ้ง เฮ้ย แล้วก็พลิกกลับนอน
- แล้วเราก็หลับมั้ง ฮ่าๆ

พรุ่งนี้อัพต่อเหมือนเดิม เย้ ^^v

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

อ้อ ที่แท้ก็มีกรณีก่อนเจอฉัน
ไม่น่าล่ะเมื่อวานถึงได้เกิดสาเหตุให้ปรับทุกข์กัน โฮะๆ

เพื่อน IC น่ะ มันเพื่อนฉันแล้วล่ะ
IC กับ ICT ไม่เหมือนกันโว้ย! (แก้ข่าวรุนแรง!)
ไอ้คนนั้นอะ ICT เข้าใจ๊~~

ฉันไม่รู้ตัวจริงๆ นะว่าแกบอกให้ฉันนอนดีๆ
ฉันคิดว่าฉันหลับสนิทถึงเช้า(?) ก๊ากกกกกกกกกก

ปล. ฉันสะดุ้งเฮ้ยด้วยเหรอ sad smile

#1 By HikarI on 2009-08-08 20:15

5555
อ่านแล้วดูแตงใช้ชีวิตได้ชิวดี
555

#2 By 【☆ EvE ♥ Kazunari ☆】 on 2009-08-08 23:13

แตงดูลั้นลามากอ่ะ
ก่อนจะดูแบบ ไปเจออะไรแทงใจ?

พูดถึงเรื่องโดดเรียน
คือ พี่ทำจนเป็นงานหลักอ่ะ กิจกรรมเป็นงานรอง ว่างๆค่อยเข้าเรียน(?)
เป็นรุ่นพี่ที่ไม่กล้าบอกน้องว่า "เข้าเรียนด้วยนะ อย่าโดดล่ะ" = =b

แล้วเรื่องต่อราคาข้าว
แม่ค้าคงเป็นคนแบบ กล้าขอกล้าให้~!!!
แต่ดีนะ อยากต่อราคาแบบนี้ในฟูจิได้บ้างจัง (ตลกละ)

พี่เข้าใจนะแตง ว่าไอ้การที่อยู่ดีๆคนข้างๆมันกระตุก/ลุกขึ้นมานั่ง/ตะโกนเนี่ยเป็นยังไง
คราวหลังนี่ถ้าเลือกได้ แตงคงไม่นอนกับปิ๊งอีก

ป.ล. ปิ๊งตะปปแตงนี่ คิดว่าแตงเป็นใครรึเปล่า คุคุคุ

#3 By ka_tsuki on 2009-08-12 00:43