[SF] Always There :: Kibum*Donghae
posted on 15 Oct 2007 18:37 by nishikidotang in fiction
Title: Always there
Author: Nina*2K
Couple: Kibum/Donghae
Rating: PG
Author ’s : พลอตที่คิดกับไอ้ปิ๊ง....ไม่รอด (แตงมันไร้ฝีมือ T T) เลยคิดใหม่ สดๆ เล่นง่ายๆ เอางี้แหล่ะ อันนี้คือ ฟิค HBD พี่นุ่น ส่วนฟิคแฮปด๊อง พี่นุ่น req ฟิคหักธงซึ่ง........เสร็จมั้ยนะ 55+
ภาษาอังกฤษแปลเอง...ถ้าแปลผิด ก็ขอโทษอย่างแรงค่ะ m(____ _____)m
-------------+
No matter what happens.
ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น
You should know in your heart.
ขอให้เธอรู้อยู่แก่ใจเธอ
My love lasts and never leaves.
ว่าฉันจะรักเธอเสมอ และไม่มีวันจากไป
-------------+
“ทุ่มกว่าแล้วนะ จะไปไหนน่ะ ทงแฮ” อีทึกเรียกหนุ่มน้อยที่วิ่งตึกๆผ่านห้องนั่งเล่นเอาไว้ เจ้าตัวหันกลับมาพูดอย่างรวดเร็ว ก่อนจะรีบวิ่งพรวดออกไปจากอพาร์ทเมนท์ ลีดเดอร์ส่ายหัวเบาๆ ก่อนจะหันไปนั่งดูฮยอกแจเล่นเกมกับคยูฮยอนต่อ
.
.
.
.
“ไปหาคิบอม...นัดไว้ เลทไป 2 ชั่วโมงแล้วพี่ นอนเพลินอ่า”
-------------+
ซวย....ซวยแล้วครับ เป็นวันเกิดที่เริ่มได้ซวยที่สุดในรอบ 22 ปี ใช่! วันนี้วันที่ 15 ตุลาคม เป็นวันเกิดของผมเอง Super Junior อีทงแฮ ให้ตายเถอะ! ปกติผมไม่ใช่คนนัดคนแล้วไปสายนะ แต่ทำไมต้องคราวนี้ด้วยนะ เลทไป 2 ชั่วโมงแล้ว คิบอมต้องหันมามองด้วยสายตาอาฆาตแน่ๆ จากนั้นก็จะนอยผม แล้วการไปเดทวันนี้ก็จะไม่สนุก เลวร้าย อ๊ากกกกกกกก
.
.
“คิบอม! ขอโทษนะ” ร่างบางของทงแฮหอบแฮ่กๆ อยู่ตรงหน้าคิบอมที่นั่งรออยู่ใต้ต้นไม้ ทงแฮไม่ได้เงยหน้ามองคิบอม เพราะทั้งเหนื่อยจากการวิ่งจนจุกไปหมด แล้วยังไม่กล้ามองหน้าด้วย ให้ตายเถอะ...ก็รู้กันอยู่ว่าหมอนี่ทำหน้าเฉยๆยังน่ากลัวจะแย่ ถ้าโดนถลึงตาใส่ มันต้องน่ากลัวกว่าพี่ฮีชอลตอนองค์ลงแน่ๆ ถึงเขาจะยังไม่เคยทำให้คิบอมโกรธจริงๆจังๆเลยซักครั้งก็เถอะ แน่นอนล่ะ...ผมน่ะ อีทงแฮนะ ใครจะโกรธผมลงกัน เอ่อ...แต่นั่นไม่ใช่ปัญหานี่นะ ปัญหาอยู่ที่คิบอมต่างหาก จะโกรธไหมเนี่ย เลทไปเกือบสองชั่วโมง รวมเวลาที่กว่าจะมาหาอีก ร่วมๆ สามชั่วโมงได้ไหมนะ อ๊ากกกกกก
หมอนั่นเงียบ....โกรธแน่เลย TT TT
ทงแฮเงยหน้าขึ้นมาอย่างกล้าๆกลัวๆ ร้อยวันพันปีเคยแต่นั่งขำกลิ้งเพราะเห็นหมอนั่นเก็กหน้าโหดใส่คนอื่น แต่พอจะโดนกับตัวเองมันรู้สึกเสียวๆพิกลแหะ
“เหนื่อยไหมครับ” คิบอมทอดเสียงอ่อนโยนให้ รอยยิ้มมุมปากถูกระบายไว้บนหน้าอ่อนวัย ทงแฮได้แต่พะงาบๆ พูดไม่ออก ไม่โกรธเหรอ?
“นั่งพักก่อนนะ เดี๋ยวผมจะไปซื้อน้ำมาให้” คิบอมว่า แล้วก็ส่งผ้าเช็ดหน้าให้ทงแฮ
‘ไม่โกรธ...จริงอ่ะ?’
.
.
.
คิบอมนั่งมองคนข้างตัวดื่มน้ำ ใบหน้าหวานที่มักจะออกลิงออกค่างเสมอ ตอนนี้เต็มไปด้วยเหงื่อที่เจ้าตัวไม่ยอมเช็ดออกเสียที แต่เห็นท่าทางดื่มน้ำแบบหิวกระหายก็เลยไม่ได้พูดอะไร....’ไว้ค่อยเช็ดให้’
“หายเหนื่อยรึยังครับ?”
“อืม...หายแล้ว” ทงแฮยิ้มตอบกลับมา ร่างบางเอียงคอมองหน้าคิบอมอยู่นาน จนคิบอมต้องเลิกคิ้วเป็นเชิงถาม
“ครับ? หน้าผมมีอะไรเหรอ หรือว่าวันนี้ผมแต่งตัวแย่อีกแล้ว”
ทงแฮส่ายหัว...’ก็แค่คิดว่าทำไมนายไม่โกรธฉัน เท่านั้นแหล่ะ’
“แล้ววันนี้อยากไปไหนครับ” รอยยิ้มที่หาได้ยากยิ่งสำหรับคนอื่น แต่ช่างคุ้นเคยสำหรับทงแฮถูกส่งมาให้อีกครั้ง ทงแฮโคลงหัวตัวเองไปมาใช้สมองน้อยๆประมวลสถานที่ที่อยากไป
“เดินเล่นหาอะไรกินกันก็พอแล้ว....ไปที่คนเยอะๆ เดี๋ยวโดนจำได้จะลำบาก” คิบอมยิ้มรับ ก่อนจะคว้ามือทงแฮมากุมเอาไว้
“อากาศเย็นแล้ว...เดี๋ยวทงแฮจะหนาว” คิบอมว่าแล้วเดินนำหน้าไปก่อนเลย....’หึๆ เขินล่ะซี่ หนาวตรงไหนกัน วันนี้ใส่เสื้อมาตั้ง 2 ชั้น แถมเมื่อกี้เพิ่งวิ่งมา เหงื่อออกเต็มไปหมด อยากจับมือก็บอกมาซี่ คิบอมมี่’
ตกลงเรื่องนี้ใครมันเป็นพระเอกฟิคกันแน่นะ...ดูนางเอกออกจะก๋ากั่นไปหน่อยแหะ
.
.
.
“คิบอมๆๆ ดูดิ ปลามันงับขนมปังแล้ว อ๊ากกก มันดีดน้ำใส่ฉันอ่ะ ชริ...ไอ้ปลางี่เง่า เดี๋ยวก็ไม่ให้กินซะนี่” เสียงโวยวายของทงแฮเรียกรอยยิ้มจากคิบอมได้อีกครั้ง คิบอมกับทงแฮแวะเข้ามาในสวนสาธารณะแห่งหนึ่งได้ครู่ใหญ่แล้ว ด้วยการที่เจ้าตัวบอกว่าอยากเลี้ยงขนมปังปลา ก็เลยมานั่งดูเจ้าตัวโยนขนมปังไปเป็นสิบๆถุงอย่างสนุกสนาน ชนิดที่ว่าไม่เกรงใจเงินในกระเป๋าคิบอมซักนิด โดยให้เหตุผลว่า
‘วันนี้วันเกิดฉัน นายต้องเลี้ยงสิ’
‘แล้วนายก็เป็นสุภาพบุรษใช่ไหมล่ะฉันรู้ เพราะงั้นเลี้ยงฉันซะ...อ๊ะๆ ห้ามอ้างนะว่าตัวเองไม่ใช่ซีวอน ไม่งั้นฉันเปลี่ยนใจโทรหาซีวอนให้มารับฉันไปเที่ยวแทนจริงๆด้วย’
ก่อนเจ้าตัวจะยิ้มร่าอย่างดีใจ เพราะรู้ว่าใช้มุขนี้ ร้อยทั้งร้อยคิบอมไม่มีทางปล่อยให้ตัวเองไปกับคนอื่นเด็ดขาด โดยเฉพาะพ่อ Gentleman แห่งปีอย่างชเว ซีวอน ‘ไปเลี้ยงเมียแกคนอื่นซะ....มีตั้งกี่คน อย่ามายุ่งกับเมียฉัน’ อะไรประมาณนี้แหล่ะ จำได้ว่าคิบอมเคยว๊ากในห้องพักนักแสดงตอนที่ซีวอนกอดเขาไม่ปล่อย จากนั้นซีวอนมันก็พยายามไม่กอดเขาอีกเลย...ต่อหน้าคิบอมน่ะนะ ฮ่าๆๆ
“เบื่อแล้วอ่ะ...ไปหาอะไรกินกันนะ” เจ้าตัวยุ่งเดินเข้าเกาะแขน สัมผัสได้ถึงความชื้นหน่อยๆ คงไปล้างมือมาล่ะสิ คิบอมล้วงเข้าไปกระเป๋าหยิบผ้าเช็ดหน้าอีกผืนขึ้นมา จับมือของทงแฮหงายขึ้นสองข้างแล้วค่อยๆเอาผ้าเช็ดให้อย่างแผ่วเบา
“คราวหลังเอาผ้าเช็ดดีๆนะครับ เช็ดกับกางเกงมันสกปรกรู้ไหม?” คิบอมเงยหน้าส่งยิ้มให้ ทงแฮได้แต่ยิ้มรับเขินๆ ถึงปกติจะดูแลดี แต่วันนี้ออกจะหวานไปหน่อยไหมเนี่ย?
“อะ...อืม”
“อยากกินอะไรครับ?”
“อืม....อันที่จริงอยากกินขนมนะ แต่ว่าคิบอมยังไม่ได้กินอะไรใช่ไหม? งั้นไปกินบะหมี่ญี่ปุ่นกันนะ” ทงแฮยิ้มหวาน คิบอมพยักหน้าตกลง ‘กินอะไรก็ได้...แค่กินกับทงแฮก็พอ’
.
.
.
“ฮ้า....อุ่นดีจัง” ทงแฮพูดออกมาเบาๆ ความเย็นด้านนอกถึงจะไม่โหดร้ายบาดเนื้อของเขาเท่าตอนหน้าหนาว แต่พอเดินเข้ามาในร้านที่มีไออุ่นก็รู้สึกดีจนต้องพูดออกมา ทงแฮจูงมือคิบอมเข้าไปนั่งที่โต๊ะคู่ด้านในของร้าน มีฉากหลังตรงเก้าอี้บังไว้ ดูเป็นส่วนตัว
คิบอมส่งเมนูให้ทงแฮเลือก ส่วนเจ้าตัวหันไปบอกบริกรเพื่อสั่งซารุ ราเมน ส่วนทงแฮก็สั่งโชยุ ราเมนมาทาน นั่งคุยหยอกล้อกันซักพัก บะหมี่ก็มาเสิร์ฟ คิบอมหักตะเกียบแล้วทานบะหมี่เงียบๆ ส่วนทงแฮก็นั่งพูดไปเรื่อยๆ โดยมีคิบอมลอบยิ้มบาง รับรู้ว่าทงแฮกำลังพูดอะไร แต่ทงแฮก็ชินแล้วแหล่ะ เขาพูดเป็นต่อยหอยแต่หมอนี่แค่ยิ้ม ไม่ก็หัวเราะเบาๆ บางทีตีหน้าเฉยจนนึกว่าหลับในไปแล้วด้วยซ้ำ
“อ่ะ...” คิบอมเงยหน้าจากชามบะหมี่ เห็นทงแฮยื่นเนื้อสีน้ำตาลมาให้ คิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน แต่ก่อนที่จะได้เอ่ยปากถาม เจ้าตัวก็ชิงพูดก่อน
“กินสิ...ฉันป้อนนายอยู่นะ” ว่าแล้วก็ทำเสียงอ้ำๆ ยังกับคนที่นั่งตรงข้ามเป็นเด็ก 3 ขวบอย่างนั้นแหล่ะ แต่คิบอมก็ยอมเปิดปากรับชิ้นเนื้อไปแต่โดยดี ทงแฮยิ้มน้อยๆ เอ่ยถามว่าอร่อยมั้ย
“ทงแฮป้อนอะไรผมก็อร่อยทั้งนั้นแหล่ะครับ” หยอดคำหวานไป 1 ที ทำเอาทงแฮพูดไม่ออก ได้แต่พึมพำว่า ‘เสี่ยว’ ลอยเข้าหูเจ้าของประโยค ‘เสี่ยวๆ’ ให้ได้หัวเราะเล่น
.
.
.
พอกินบะหมี่เสร็จ คิบอมก็จ่ายเงินอยู่เคาท์เตอร์ ในขณะที่เจ้าตัวดีวิ่งพรวดออกไปเล่นกับน้องหมาโกลเด้น รีทรีฟเวอร์ตัวโตที่เดินผ่านหน้าร้านมาพอดี ใช้เวลาอยู่ครู่นึงก่อนที่ทงแฮจะโดนคิบอมลากออกมา เมื่อเจ้าของหมาเริ่มถามว่า ‘คุณใช่ Super Junior รึเปล่าคะ?’
“แหมๆ ก็บอกไปซี่ว่าใช่ คิบอมนี่ใจร้ายกับแฟนๆจริงนะ” ทงแฮบ่นกระปอดกระแปด
“เดี๋ยวก็มีสงครามกลางเมืองหรอก หยุด...เงียบเลย ทงแฮ” ทงแฮปิดปากฉับอย่างขัดใจ ลองคิบอมเอ่ยประโยคนี้ออกมา แปลว่าจะไม่ยอมตามใจเด็ดขาด เชอะ....วันนี้วันเกิดฉันนะ!
“เชอะ....” ทงแฮทำเสียงจึ๊กจั๊กในลำคอ สะบัดหน้าไปอีกทาง แต่ก็ไม่ได้สะบัดมือที่คิบอมกุมไว้ เอ๊ะ...หรือจะสะบัดไม่ได้นะ?
“ไม่เอาน่า ทงแฮ....วันนี้วันเกิดของทงแฮนะ ต้องอยู่กับผมสิ ไม่ยอมเสียเวลาไปให้แฟนๆรุมทึ้งหรอก เดี๋ยวคนสวยของผมจะช้ำหมด”
หน้าด้านอ้างแบบนี้ก็พูดไม่ออกสิ ทงแฮได้ต่พึมพำอยู่คนเดียว โดยที่คิบอมจับความได้แค่ บ้า
คิบอมพาทงแฮเดินเล่นไปเรื่อยๆ ผ่านห้างร้านที่เปิดในตอนกลางคืน เข้าร้านนู้นออกร้านนี้ จนเวลาล่วงเลยถึง 4 ทุ่มกว่าแล้ว คิบอมก็พาทงแฮเดินจนมาถึงหน้าห้องพักในอพาร์ทเมนท์แล้ว
“วันนี้เดทสนุกมาก ขอบใจนะคิบอม” ทงแฮยิ้มหวานๆขอบคุณ มือเล็กจะยื่นไปแตะลูกบิดประตู แต่ก็โดนอีกคนคว้าตัวไปกอด เสียงทุ้มกระซิบเบาๆที่ข้างหู
“วันนี้ผมยังไม่ได้กอดทงแฮเลยนะครับ...”
“......”
“วันนี้วันเกิดของทงแฮแต่ผมยังไม่ได้พูดว่าสุขสันต์วันเกิดเลย”
“......”
“วันนี้วันเกิดของทงแฮ แต่ผมยังไม่ได้ให้ของขวัญทงแฮเลยนะครับ”
“.....”
คิบอมดันตัวทงแฮออก มือหนาหยิบสายสร้อยในกระเป๋ากางเกงออกมา แล้วดึงจี้ห้อยคอที่ใส่เอาไว้ออกมา 1 ตัว ร่างสูงใส่จี้ห้อยคอเรียบร้อยก็จัดการคล้องให้ทงแฮ
“ผมซื้อให้นะครับ มันอาจจะไม่มากไม่มายอะไร แต่ผมใช้เงินที่ผมทำงานซื้อเอง ใส่ไว้นะครับ...เป็นตัวแทนของผม ว่าผมจะอยู่กับทงแฮตลอดไป ถ้าวันไหนที่ทงแฮหมดรักในตัวผมแล้ว ทงแฮจะถอดมันทิ้งไปก็ได้ แต่ไม่ต้องเอามาคืนให้ผมนะครับ สิ่งที่ผมให้ทงแฮไปแล้ว ผมไม่ขอรับคืน....โดยเฉพาะหัวใจของผม คุณเป็นเจ้าของมันนะครับ ทงแฮจะทำอะไรกับมันก็ได้ จะโยนมาทิ้งไปอย่างไม่ไยดีผมก็ไม่ว่า แต่จำไว้นะครับ ว่ามันเป็นของคุณ ของคุณคนเดียวเท่านั้น”
“คิบอม”
“ผมรักคุณนะครับทงแฮ....รักจากหัวใจ รักอย่างที่ไม่เคยรักใครมาก่อน และไม่มีวันรักใครได้มากกว่าคุณอีกแล้ว”
“....”
“ผมจะรักคุณตลอดไป ไม่ว่าวันนี้หรือว่าวันไหน จากนี้และตลอดไป ผมจะรักคุณไม่เปลี่ยนแปลง”
สร้อยคอกับจี้ตัว K ที่เป็นทองคำขาว มันเทียบไม่ได้เลยกับถ้อยคำที่ถ่ายทอดออกมาจากหัวใจ มาจากปากของคิบอม มันรู้สึกดี เขาคิดไม่ผิดใช่ไหมที่รักคนๆนี้ คนๆนี้จะไม่มีวันทำให้ผมผิดหวังใช่รึเปล่า
“คิบอม....” ทงแฮโผเข้ากอดชายหนุ่มที่อ้าแขนรับเขาไว้ น้ำตามากมายร่วงหล่นลงบนบ่าของคนปากแข็งที่วันนี้ยอมพูดสิ่งที่อยู่ในใจมาตลอด ถึงจะไม่เคยพูดซักครั้งตลอดเวลาที่คบกันมา แม้จะสัมผัสได้ด้วยแววตาและความรู้สึก แต่ถ้ายอมพูดออกมาจากปาก มันก็เป็นเครื่องยืนยันว่าเขาไม่ได้คิดรักผู้ชายคนนี้ไปฝ่ายเดียว
“สุขสันต์วันเกิดนะครับ ทงแฮ”
Fin :: Happy Ending & Happy Birthday Lee Donghae
Talk :: สารภาพบาปจากใจจริง ไม่ชอบแต่งฟิคหวาน เพราะแต่งไม่เป็น นึกซีนไม่ออก แต่งแล้วติดๆขัดๆ แต่พี่สาวสุดที่รักเจ้าของวันเกิดดันชอบฟิคหวานอีก เอาวะ...แต่งก็แต่ง - -"
แล้วก็ออกมาเยี่ยงนี้แล หวานไม่ถูกใจยังไง แก้ตัวปีหน้าวันเกิดคิบอมนะ -___-" (ล่อข้ามปี 55+)
มาลงเอาเมื่อเกือบจะหมดวันแล้ว ขอโทษนะ แต่พูดจริงๆ ไม่ถนัดฟิคแนวนี้เว้ย เค้นแทบตาย ไม่มีสารอะไรเลยฟิคเรื่องนี้ กร๊าก
ซีนในฉาก ตอนแต่งเลือกเอาสถานที่ในญี่ปุ่นที่นึกออกมาลงหมด ยังคงติดสไตล์ญี่ปุ่นต่อไป ยังตัดขาดจากญี่ปุ่นไม่ได้แหะ....อยู่กันมา 6 ปี รู้จักดีกว่าเกาหลี เดี๋ยวแตงสไตล์เกาหลีไป ถ้ามันผิดเดี๋ยวผู้รู้จะเสียอารมณ์
โอเค จบวันเกิดฟิคพี่สาว...รักพี่สาว สุขสันต์วันเกิดนะ
ฟิคหักธง...(ฟิควันเกิดอิหมวย) รอไปก่อน คิดออกเมื่อไหร่จะหักให้ ^^
สรุปโดยรวมชั้นชอบนะ น่ารักดี ^^
เด่วค่อยอ่านแล้วค่อยเมนท์ 555+
HBD อีทงเฮ~ >3<~
#1 By HikarI★빅뱅 on 2007-10-15 22:19