Nina || V.I.P || :: Hey! [M]ove* :: ๋ Most Definitely ๋

[SF] Morning :: Leeteuk x Hyukjae


Title: Morning
Author: Nina*2K
Couple: Leeteuk x Hyukjae
Rating: PG-13
Authors note : คิดจะแต่งก็แต่งเฉยเลย....พอดี แต่งคังโจแล้วมันตัน *ทึ้งหัวตัวเอง* แล้วจู่ๆฉากมันก็แว้บเข้ามา เลยเอาซักหน่อย ฟิคไร้สาระ ไม่มีอะไรเล้ย 55+ ไม่มีพลอต แต่งไปเรื่อย แถมสั้นซะไม่มี (^^) เพราะงั้นถ้ามันคิดจะโผล่ก็โผล่ คิดจะจบก็จบก็.....ช่างมันเถอะนะคะ 55+

ปอลอ 1....ใครรอทึกโจจากเราอยู่ก็รอไปก่อนน้า (เหล่) เพราะตอนนี้ในหัวเต็มไปด้วย คังโจ และ ชางมินคยู >___<,,
ปอลอ 2 ...ตอนจบแต๊งค์น้องแคทนะจ๊ะ (ayano_lucifer) แต่พี่แอบแก้นิดนึง เพราะไม่รู้จะลากไปให้ฮยอกแจโดนพี่อีทึกกดยังไงอ่ะ

---------+

หอพักรวม Super Junior

“เฮ้ยยยย ตื่นเว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย” เสียงตะโกนโหวกเหวกโวยวายผสมกับออพชั่นเคาะประตูปังๆ ราวกับจะพังห้องเข้าไป ของลีดเดอร์ยามนาฬิกาชี้ไปที่เวลา 6 โมงเช้าเป๊ะ ปลุกให้เหล่าเมมเบอร์ส่วนใหญ่ขุดตัวเองขึ้นมาจากเตียง แต่บ้างก็ต้องให้รูมเมทแซะขึ้นมา บางคนก็ยังนอนต่อไปไม่ยอมตื่น แถมยังมีการเอาหมอนมาปิดหูอีกต่างหาก

“เยซองตื่นสิวะ!” อีทึกไขกุญแจเข้าไปในห้องเยซองเป็นคนแรกเมื่อเห็นว่าในห้องนั้นไม่มีการเคลื่อนไหวอะไรทั้งสิ้น อีทึกตรงเข้าไปกระชากผ้าห่มออกจากตัวเยซองที่นอนคลุมโปงเอาหมอนปิดหัวแน่น

“จะนอน!” เสียงแหบตะโกนสวนออกมาจากหมอนที่ปิดหัวไว้

“ทำงานโว้ย!” อีทึกออกแรงกระชากหมอนจนกระเด็นไปกระแทกประตู แต่เยซองก็ยังคงไม่ยอมลืมตาหรือขยับตัวแม้แต่น้อย ทำเอาหัวหน้าวงถึงกับเดือดปุดๆ

“ถ้าไม่ตื่นฉันจะยุให้รยออุคเป็นชู้กับคยูฮยอน!” ได้ผล..........พ่อเสียงแหบกระเด้งพรวดขึ้นมาทันที สายตาอาฆาตถูกส่งไปยังลีดเดอร์ด้วยความขุ่นเคือง แต่อีทึกก็ลอยหน้าลอยตาไม่รู้ไม่ชี้ แล้วส่งสายตากลับเป็นเชิงว่าไปอาบน้ำซะ ร่างของเยซองเลยย้ายตัวเองออกไปอาบน้ำ พร้อมเสียงปิดประตูดังปัง อีทึกไม่แปลกใจซักนิดว่าทำไมเยซองถึงเคืองนักหนาแถมยังยอมตื่นเสียแต่โดยดี (?) อีกด้วย....แหงล่ะ ต้องนี้กระแสโจอุค อุคโจมันน้อยเสียเมื่อไหร่ เป็นใครก็ต้องหวั่นใจบ้างล่ะน่า ยิ่งสองคนนั้นยิ่งสนิทกันอีก สะใจจองซู!

หลังจากปลุกเยซองสำเร็จ อีทึกก็เปิดประตูเข้าไปตามห้องของคนอื่นๆต่อ ปลุกทงแฮที่งัวเงียบ่นงึมงำอะไรฟังไม่ได้ศัพท์แล้วโยนไปให้ซองมินที่อาบน้ำเสร็จแล้ว ฝากให้เอามันไปอาบน้ำด้วย ต่อด้วยการทุบโครมๆที่หน้าห้องของฮีชอลที่นานๆเจ้าตัวจะมานอนที ตัวอีทึกเองจึงไม่มีลูกกุญแจ ตะโกนโหวกเหวกเรียกชื่อฮีชอลๆ จนเจ้าของชื่อเปิดประตูปาหมอนใส่หน้าหล่อเข้าโครมใหญ่ แล้วกระแทกส้นเท้าตึงตังหายเข้าไปในห้องน้ำ ว๊ากจนทงแฮที่ยังไม่ทันจะได้อาบน้ำออกมาก่อนแทบไม่ทัน

แต่ท่านหัวหน้าวงก็ไม่ได้สนใจ ทำหน้าที่ปลุกบรรดาเหล่าเมมเบอร์ต่อไป โดยตามไปเคาะที่ห้องชั่วคราวของคิบอม ซีวอน และ ฮันกยองที่เมื่อคืนขอมานอนด้วย เพราะวันนี้ต้องตื่นแต่เช้ากลัวว่าจะตื่นสายแล้วไปสมทบไม่ทันเมมเบอร์คนอื่นที่หอใหญ่ พอเข้าไปในห้องซีวอนตื่นเรียบร้อยแล้วกำลังเขย่าตัวกะเหรี่ยงที่ละเมอออกมาไปภาษาจีนสำเนียงเสร่อๆ ที่ซีวอนถึงกับเกาหัวแกรกว่าพูดอะไร พอทำท่าจะเข้าไปช่วยปลุก ไอ้หน้าหล่อก็ส่ายหัวเชิงไม่เป็นไร พลางโบ้ยให้ไปปลุกคิบอมแทน.....

นี่ล่ะ ที่กรูไม่อยากปลุก......

“คิบอมตื่น”

“...........”

ไม่มีเสียงตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียก ตู๊ดๆๆๆ

“คิบอมตื่นได้แล้ว วันนี้ต้องไปทำงาน ตื่น” อีทึกพยายามเขย่าตัวคิบอมให้เบาที่สุด แม้จะต้องการให้ตื่นมากที่สุดก็ตาม เพราะไอ้เด็กบ้านี่ นอนก็ยาก ตื่นก็ยาก ขี้เซา แถมถ้าถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมาโดยไม่เต็มใจก็หงุดหงิดอีก โอ๊ยยย กรูล่ะเบื่อ

“ตื่นโว้ย คิบอม!” เมื่อเขย่าตัวมากๆเข้าก็ไม่ตื่นซักที ลีทึกเลยตะโกนเข้าที่หูข้างซ้ายของคิบอม ทำเอาเจ้าตัวกระเด้งตัวขึ้นมา สายตาหงุดหงิด อาฆาต จองเวร และ ......... ถูกส่งมาให้อีทึก

ซวยล่ะกรู

แต่ก็ต้องทำใจดีสู้คิบอมครับ! เพราะถ้าผมไม่ปลุกไอ้บ้านี่ให้ตื่น ผมก็ต้องตายด้วยฝีมือผู้จัดการอยู่ดี

“..........”

“ไม่ต้องมามองหน้าเว้ย ตื่นได้แล้ว”

“..........” คิบอมยังคงเงียบและเงียบ ซีวอนเดินมาสะกิดข้างหลังอีทึกพลางกระซิบเบาๆ ‘มันจะตื่นมั้ยพี่?’

“ไม่รู้ว่ะ แล้วฮันกยองล่ะ ตื่นยัง” อีทึกกระซิบตอบกลับเบาๆ ซีวอนพยักหน้าเล็กน้อย พลางชี้ไปทางฮันกยองที่ลากผ้าห่มขยี้ตาเดินออกไปนอกห้องแล้ว

“ฝากด้วยละกัน ต้องไปปลุกคนอื่นต่อ” ได้ทีผมเลยโยนให้ซีวอนปลุกคิบอมมันต่อไปซะ ก่อนที่จะเดินเข้าไปในห้องตัวเองอีกครั้งเพื่อดูว่า รยออุคกับคยูฮยอนตื่นรึยัง

“รยออุค คยูฮยอนล่ะ?” อีทึกเอ่ยถามรยออุคที่นั่งเป่าผมอยู่หน้ากระจก เมื่อไม่เห็นร่องรอยของน้องสิบสาม

“พี่คังอินอุ้มไปอาบน้ำแล้วฮะ”

อ้อ.......

อีทึกพยักหน้ารับรู้ คิดตามไปในใจ เขาก็ไม่น่าลืม ก็พอเค้าเริ่มอาบน้ำ ไอ้หมีอ้วนมันก็ตื่นมายืนรออาบน้ำต่อจากเขาแล้ว ไม่แปลกซักนิดที่มันจะเดินเข้าไปปลุกเด็กของมัน….หวงอะไรนักหนา?

อีทึกสาวเท้าเข้าไปที่ห้องสุดท้าย......ห้องที่ชินดงแชร์กับฮยอกแจ เตียงของชินดงถูกจับเรียบร้อยดีแล้ว แต่อีกเตียงยังคงมีก้อนกลมๆนอนขดอยู่ เรือนผมสีน้ำตาลแดงเล็ดรอดออกมาตามผ้าห่มเล็กน้อย เสียงลมหายใจเข้าออกถูกทอดอย่างสม่ำเสมอ ร่างโปร่งเดินเข้าไปหาใกล้ๆ พลางก้มมองใบหน้าขาวที่หลับสนิทอย่างรักใคร่

วันนี้ไก่น้อยของเขาก็น่ากินอีกแล้ว.......

แกร๊ก

“พี่อีทึก ทานข้าว” ชินดง.................................................ขัดจังหวะกรู - -*

“เสร็จกันหมดแล้วเหรอ” อีทึกหันไปถาม ชินดงพยักหน้าเล็กน้อย

“คังอินกับคยูฮยอนล่ะ?”

“ออกมาแล้ว เหลือแต่พี่กับฮยอกแจนั่นแหล่ะ ปลุกมันเร็วๆแล้วกัน ไม่งั้นหมดพวกผมไม่รู้นะ” ชินดงว่าแล้วก็ปิดประตูออกไป

เมื่อชินดงออกไปแล้ว อีทึกก็หันมาให้ความสนใจกับคนบนเตียงต่อ ร่างโปร่งทิ้งตัวลงนั่งบนเตียง ฮยอกแจครางในลำคอเล็กน้อยเมื่อรู้สึกถึงเตียงที่ยวบลงไป อีทึกก้มลงกระซิบเบาๆที่ริมหู

“เมื่อไหร่จะตื่น ฮยอกแจ” ร่างบางขยับตัวเล็กน้อยยังคงไม่ลืมตา แต่อีทึกรู้ดีว่าเจ้าตัวตื่นแล้ว เพียงแค่ยังไม่ยอมลืมตาเท่านั้นเอง

"จะตื่นหรือไม่ตื่น ไก่น้อย......." ถามเสียงต่ำๆ ก้มหน้าลงจนชิดกับกองผ้าห่มตรงหน้า เมื่อไม่ได้ยินการตอบรับจากอีกฝ่ายรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ในแบบที่เจ้าตัวไม่ค่อยเผยให้ใครเห็นนัก แต่ถ้านึกไม่ออก ขอให้เปิดละครสั้น Coffee Princess ที่อีทึกเล่นกับฮยอกแจและชินดงขึ้นมา แล้วรันไปตอนที่อีทึกมองหน้าฮยอกแจแล้วยิ้มเอาจริง แบบนั้นแหล่ะ......

"ถ้าไม่ตื่น พี่จะลักหลับนายนะ” อีกฝ่ายก็ยังไม่ตอบอยู่ดี ทำเอาอีทึกยิ้มกริ่ม ดี....ไม่ตื่นใช่ไหม ถ้าพี่ลักหลับนายจะมาโวยวายทีหลังไม่ได้นะ

มือกร้านดึงผ้าห่มออก ก้มลงประชิดใบหน้าของคนที่ยังนอนหลับอยู่ คิ้วที่ขมวดเพราะแสงในห้องแยงตา ดวงตาที่แสร้งปิดสนิทเอาไว้ เบิกกว้างขึ้นฉับพลัน เมื่อสัมผัสอุ่นนุ่มทาบลงบนริมฝีปากของตนเอง

“อื้อ!!!!” คนที่แสร้งหลับสะดุ้งสุดตัว เมื่อลืมตาขึ้นมาแล้วก็เห็นใบหน้าเจ้าเล่ห์ของพี่อีทึกในระยะประชิด ผมสีเหลืองทองลอยไปลอยมา โดยที่เจ้าตัวยังกดริมฝีปากซ้ำๆไม่สนใจอาการขัดขืนของคนถูกกระทำซักนิด ฮยอกแจเม้มปากแน่นเป็นเส้นตรง ไม่ยอมให้อีกฝ่ายรุกรานได้ตามใจชอบ แต่อีทึกก็ไม่ได้หงุดหงิดแต่อย่างใด กลับยอมถอนริมฝีปากออกมาแต่โดยดีแถมยังหัวเราะชอบใจอีกด้วย แต่เจ้าตัวก็ไม่ยอมขยับไปไหน นอนคร่อมฮยอกแจไว้แบบนั้น
 
”พี่ทำอะไร” ฮยอกแจดันไหล่อีทึกเต็มที่ แต่ร่างโปร่งก็กดน้ำหนักลงไปเต็มที่ ทำให้ฮยอกแจขยับไม่ได้....เล่นอะไรแต่เช้าเนี่ย!

“จูบปลุกไง” อีทึกทำเสียงทะเล้น จนฮยอกแจแทบจะเอาหัวโขกหน้าหล่อๆให้ตายไปซะ แต่ก็ไม่ได้ทำ

“จูบทำไม.....ปลุกกันดีๆก็ได้” ปากอิ่มยื่นใส่อย่างหงุดหงิด

“ก็ปลุกดีๆแล้ว ทั้งเขย่าทั้งเรียก นายก็ไม่ยอมลุกเสียที พี่รู้นะว่าเราตื่นตั้งแต่พี่เรียกแล้ว” อีทึกเท้าแขนลงบนหมอนนิ่ม จ้องใบหน้าขาวที่ขึ้นสีเรื่อ

“ก็ไม่อยากลุกนี่นา......”

“พี่อุตส่าห์มาปลุกเราเป็นคนสุดท้าย ก็ได้นอนนานที่สุดแล้วไง ป่ะ....ไปอาบน้ำซะดีๆ หรืออยากให้พี่อาบให้?” น้ำเสียงชวนไม่น่าไว้ใจทำเอาฮยอกแจรู้สึกเสียวสันหลังขึ้นมาแปลกๆ

“เอ่อ....ผมอาบเองดีกว่า” ฮยอกแจดันตัวอีทึกให้หลบไป ซึ่งคราวนี้เจ้าตัวยอมอย่างง่ายดาย ยอมกลิ้งไปนอนบนเตียงปล่อยให้เจ้าตัวลุกไปอาบน้ำแต่โดยดี

“พี่รออยู่นะ ไวๆล่ะ......ไม่งั้นพี่จะเข้าไปช่วยอาบนะ” อีทึกว่า ฮยอกแจที่เดินผ่านโต๊ะเครื่องแป้งเลยโยนกระปุกเจลใส่เข้าให้ อีทึกหัวเราะลั่น โชคดีนะ.....ที่เอาหมอนมาบังทัน

ระหว่างที่อีทึกรอฮยอกแจอาบน้ำ ก็เปิดโน๊ตบุ๊คที่ตั้งไว้บนโต๊ะมาเปิดเล่นรอไปพลางๆ เช้าขนาดนี้ ตามเว็บและบอร์ดต่างๆก็ยังไม่มีแฟนๆคนไหนออนไลน์เลย จะมีบ้างก็ประปราย ตัวเองโผล่เข้าไปทักแฟนๆที่ออนไลน์เพียง 2 – 3 คนเล็กน้อยในโฮมเพจ ก่อนจะขอตัว แล้วก็แวะไปตามบอร์ดต่างๆ ที่มีแฟนฟิคชั่นของพวกเขา

อีทึกนึกชื่นชมในจินตนาการของบรรดาแฟนคลับอยู่นิดๆ อะไรมันจะตีไข่ใส่สีได้ขนาดนี้ บางทีพวกเขาก็แค่พูดจาเป็นห่วงกันนิดหน่อย รูปบางทีรูปภาพที่หลุดออกไปมันเป็นเพียงจังหวะพอดี แต่ด้วยมุมกล้องมันก็เลยนะ....แต่เขาก็ไม่คิดอะไรมากหรอกนะ ก็เข้าใจหรอก ว่าที่ทำไปพวกเจ้าหล่อนไม่ได้คิดอะไร เพราะถ้าไม่รักกัน จะมาติดตามทุกฝีก้าวขนาดนั้นได้ยังไงกัน

ร่างโปร่งคลิกรันไปที่ฟิคชั่นหลายเรื่อง หลายคู่ หลายแบบ แต่ส่วนใหญ่จะคลิกไปที่คู่ที่มีชื่อตัวเองกับฮยอกแจเสียส่วนใหญ่ ในใจก็นึกค่อนขอดแฟนคลับอยู่ไม่น้อย ว่าทำไมในฟิคชั่นเขาถึงคู่กับคังอิน แล้วทำไมฮยอกแจถึงคู่กับซองมิน มันต้องสลับตำแหน่งกันซี่! เขาน่ะ แมนเต็มร้อยนะ......

“เหอะๆ ฉันกับไอ้หมีอีกแล้วเรอะ”

“อ้าว...เฮ้ย คู่นี้มาแปลก ฮยอกแจกับคยูฮยอน ใครคิดฟ่ะ”

“หา! ฉันเป็นเมียไอ้หมีไม่พอ....จับฉันไปเป็นเมียซีวอน เอาเถอะ...มันรวย ยอมก็ได้ ฮ่าๆๆๆ” (=_______=*) อีทึกนึกด่าตัวเองในใจเงียบๆ นี่เขาเป็นอะไรวะ

“อืม....ฮยอกแจกับซองมิน ธรรมดาๆ”

“หือ?? ฉันกับทงแฮ ให้ตายเถอะ อย่าให้ไอ้คิบอมมันเห็นเชียว โดนฆ่าหักคอกันพอดี”

“ห่ะ....คู่ฉันกับฮีชอลยังไม่หมดไปอีกเหรอวะ =___=?”

อีทึกคลิกผ่านฟิคชั่นหลายๆเรื่องผ่านไป ส่วนใหญ่ก็เป็นคู่เบสิคธรรมดาแบบที่เขาโดนจับคู่กับ คังอิน ไม่ก็ ฮยอกแจโดนจับคู่กับซองมิน หรือบางทีก็สามเศร้ากลายเป็นคิบอม ทงแฮ บวก ฮยอกแจ ซะอีก บ้างก็กลายเป็น คยูฮยอน ซองมินกับ ฮยอกแจอีก อะไรชีวิตไก่น้อยของเขามันจำช้ำขนาดนี้? แต่ทำไมไม่มีคู่เขากับฮยอกแจบ้างนะ....อีทึกบ่นอยู่ในใจ สงสัยต้องลวนลามฮยอกแจออกอากาศมากกว่านี้แล้วแหะ

สายตาก็นั่งอ่านฟิคชั่นไปเรื่อย แต่ปากบ่นอะไรก็ไม่รู้งึมงำๆ จนคนที่อาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้ว มองหน้าพี่ใหญ่ของวงงงๆ....ทำอะไร

“พี่อีทึก ทำอะไรครับ?” ฮยอกแจสะกิดอีทึกเบาๆ อีทึกสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะหัวเราะกลบเกลื่อน

“ไม่มีอะไร อ่านฟิคชั่นที่แฟนๆเขาแต่งน่ะ”

“หืม? อ่านอีกแล้วหรือครับ” ฮยอกแจขมวดคิ้วน้อยๆ ทำท่าว่าจะไปลากเก้าอี้อีกตัวมานั่งอ่านด้วย แต่อีทึกดึงเอวบางๆมานั่งลงบนตักเสียก่อน

“นั่งกับพี่นี่ล่ะ....ตัวนายไม่หนักเสียหน่อย”

“แต่พี่ก็ไม่ได้แข็งแรงอะไรมากมายเสียหน่อย” ฮยอกแจยังไม่ยอม

“แข็งแรงหรือไม่ ฉันก็มีแรงพอจะกดนายลงบนเตียงได้แล้วกัน” อีทึกกระซิบข้างหูเบาๆ ทำเอาฮยอกแจหน้าแดงไปหมด เอามือปัดหน้าอีกฝ่ายให้หันไปไกลๆ ตวัดสายตาไปที่หน้าคอมแทนแก้เขิน

“คราวนี้อ่านคู่ไหนครับ”

“คังอินกับคยูฮยอนแล้วก็ฉันกับฮีชอล” ฮยอกแจหัวเราะออกมาเบาๆ หัวเราะทำไมฟ่ะ.....จะหึงหน่อยก็ไม่ได้รึไง?

“ไม่หึงเหรอ?” ผมแทบจะกัดลิ้นตัวเอง! หลุดปากออกไปได้ไงวะ เสียฟอร์มหมด ฮยอกแจหันมามองหน้าผมงงๆ ก่อนจะหัวเราะออกมาดังๆ

“ก็พี่สองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนี่ครับ ผมก็เห็นอยู่...อีกอย่าง พี่สองคน ถ้าเป็นแฟนกันจริงๆ มันคงน่ากลัวน่าดูนะครับ”

“หืม? ทำไมล่ะ”

ฮยอกแจส่ายหัวพรืดๆ ปากก็บอกว่าไม่มีอะไร แต่ไอ้แววตาขันที่ปิดไม่มิดนั่นมันอะไรกัน ห๊า.....อะไรคุณฮยอกแจ

“เหอะ....ไม่ถามต่อก็ได้”

ผมเลนเบนสายตากลับไปมองจอคอมตัว มือข้างนึงก็รั้งเอวบางๆไว้บนตัก ไม่ได้หนีไปไหนได้ แต่ดูท่าเจ้าตัวก็ไม่ได้ขัดขืนอะไร ฟิคที่ผมกำลังอ่านชื่อเรื่องอะไรนะ.... Self-wils Boy อะไรนี่แหล่ะ รู้สึกคนแต่งจะชื่อ Moony ผมกับฮยอกแจกำลังติดฟิคของนักแต่งคนนี้อยู่นะ รู้ไหม? เค้าแต่งฟิคยาวเรื่องนึงค้างเอาไว้อยู่ รู้สึกจะมีคังอินคยูฮยอน ฮันกยองกับฮีชอล แล้วก็ซีวอนกับผมล่ะ เรื่องนี้สนุกดี ฮยอกแจอ่านแล้วแอบร้องไห้ด้วย แต่ผมอ่านแล้วตลกดี ตรงฮันชอล แค่คิดน่ะ ว่าฮันกยองน่ะหรือ มีปัญญาทำฮีชอลร้องไห้ได้ขนาดนี้ เอ๊ะ....แล้วนี่ผมจะพูดให้คุณฟังทำไม?

โอ๊ะ.....ไอ้หมีกำลังป้อนพาเฟ่ต์น้องทางปากล่ะ อ๊ากกกกกกกก อยากทำกับฮยอกแจบ้างจัง ว่าแล้วก็หันไปมองฮยอกแจเสียหน่อย จะหน้าแดงไหมนะ? อ้าว....หน้านิ่งสนิท ตาแป๋วเชียว แต่รู้สึกผมจะจ้องฮยอกแจนานไปหน่อย จนลืมเลื่อนหน้าจอ ฮยอกแจเลยหันมาสบตากับผม

“มองอะไรครับ พี่อีทึก? ไม่เลื่อนหน้าต่อไปล่ะครับ”

“........”

“ฮัลโหล....พี่อีทึก” ฮยอกแจแตะหน้าผมเบาๆ พลางส่งเสีบงฮัลโหลๆ ผ่านปากแดง.......โอ๊ย น่างับชะมัด!

“ฮยอกแจ....”

“อ๊ะ”

ฮยอกแจสะดุ้งเล็กน้อย ที่จู่ๆก็โดนอีทึกพลิกตัวให้เข้าหา มือกร้านข้างนึงจับเอวบางเอาไว้ ส่วนอีกข้างก็จับลงที่ท้ายทอย ร่างบางของฮยอกแจกระตุกเล็กน้อย พยายามดันบ่าของอีทึกเอาไว้ แต่อีทึกก็ชิงกดริมฝีปากอิ่มลงบนแก้มขาวก่อน เรียกเสียงครางประท้วงเบาๆ

“พี่อีทึก อย่าสิครับ.....”

“น่า คนดี ขอพี่จูบให้ชื่นใจหน่อย” ร่างโปร่งบางกระซิบชิดริมฝีปาก ตาคมที่จ้องมาทีไร ทำเอาใจอ่อนยวบเป็นขี้ผึ้งลนทุกทีเลย ให้ตายเถอะ! เขาแพ้ทางผู้ชายคนนี้จริงๆใช่ไหมนะ

อีทึกแนบริมฝีปากลงไปบดคลึงเบาๆ หมายจะเล้าโลมให้ฮยอกแจคล้อยตาม ยอมเปิดริมฝีปากอย่างยินยอม ไม่ต้องให้เขาบังคับเหมือนแทบทุกครั้งที่อยู่ด้วยกัน แต่ก่อนที่อีทึกจะสมปราถนา พ่อหัวหน้าวงลืมอะไรรึเปล่า ว่าเมื่อเช้าทำอะไรเอาไว้
.
.
.
.
.
“ปาร์ค จอง ซู” เสียงเรียกชื่อจริงเย็นเยียบดังขึ้นขัดจังหวะความสุขของลีดเดอร์ แต่กลับเป็นฮยอกแจที่ผลักอีทึกออก

“ฮะ....ฮีชอล”

“พี่ฮีชอล”

ซวยแล้วกรู....................

“ไอ้อีทึก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!” นางพญาองค์ลงฉับพลัน นางพญาปีศาจผมแดงตะวาดลั่น กรงเล็บพิฆาตเตรียมพร้อมจะฉีกเนื้อลีดเดอร์เป็นชิ้นๆ แต่มีหรือที่อีทึกจะรอให้คิมฮีชอลฉีกอก

ปัง!!

“จะหนีไปไหน อีทึก!!! แกคิดว่าแกเป็นลีดเดอร์แล้วแกทำอะไรก็ได้อย่างงั้นเหรอ มาเคาะประตูห้องฉัน ทำซะอย่างกับเทศบาลไล่ที่ เสร็จแล้วตัวเองก็มานั่งสวีทอยู่กับเมียงั้นเรอะ!!!? ตายซะ ไอ้อีทึก!!” ฮีชอลวิ่งไล่อีทึกที่วิ่งพรวดออกไปติดๆ หมายมั่นปั้นมือว่าถ้าวันนี้ไม่สามารถทำลีดเดอร์หน้าแหกได้ อย่ามาเรียกเขาว่า คิม ฮี ชอล!

วันนี้ก็เป็นอีกวันที่มีความสุขเหลือคณาของลีดเดอร์อย่างผม ถึงจะวุ่นวายซักหน่อย แต่ก็มีความสุขดี ทุกคนไม่ต้องห่วงนะครับ ฮีชอลน่ะ มือไม่หนักมากหรอก.....แต่เล็บเนี่ย ข่วนเจ็บกว่าผู้หญิงเสียอีกนะ คุณรู้ไหม?

“โอ๊ยยยยยยยยยยยยยยย เจ็บนะ ฮีชอล เดี๋ยวหางหลุด!!!”

“ดี ให้มันหลุดออกมาซะ”

“อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก”

FiN แล้วค่ะ - -“

Talk :: ตอบจบอาจจะแป้กไปบ้าง แต่มันเป็นตอนจบที่แต่งไม่ออกที่สุดเท่าที่เคยแต่งมาเลย ขอโทษด้วยนะคะ ถ้าไม่ถูกใจกับตอนจบ ยินดีรับทุกข้อติ-ชมค่ะ (โค้ง)